كه قتل اسيران مسلمانان را حوالهء او كرده بود . اكثر ولايات شام را مسخر ساخت و او را بر منابر « امير المؤمنين » مىخواندند . صاحب الشّامه [ - ذو الشّامه ] بعد از تسخير ولايت شام يكى از امراى خود را كه او را « صاحب المال » گفتندى ، به بعلبك فرستاد و او بعلبك را گرفته در آن ديار قتل عام كرد و از آنجا به يكى از ثغور شام توجّه نمود و بعد از محاربات بسيار مهمّ هر دو فريق به مصالحه قرار گرفت و اهل قلعه را امان داد . چون دروازه را گشودند صاحب المال فى الحال مقدم آن حصار را ، كه « ابو هاشم » نام داشت ، گرفته خفيه به قتل رسانيد و بعد از آن ، تيغ در آن مردم نهاده يك كس از اهل آن قلعه را زنده نگذاشت . و در طبريّه نيز قتل عام كرد ، چنانچه زنان و كودكان را نيز به قتل رسانيد . القصّه ، اكثر نواحى شام به ضرب تيغ قرامطه به قتل رسيد و در جميع ولايات شام آنچنان قتل و كشش قرامطه شايع شد كه مردم صاحب زنج را فراموش كردند ، بلكه قايل به عدالت او شدند . و در اين سال ، اسماعيل سامانى با لشكرى عظيم متوجه قلع و قمع محمد هارون گشت . بعد از رسيدن اسماعيل به حدود طبرستان محمد هارون تاب مقاومت نياورده به محال همدان گريخت . و ابن جوزى در تاريخ المنتظم آورده كه در نهم ذيحجّهء اين سال ، وقت عصر ، در بغداد در وقت گرما آنچنان سرمايى پيدا شد كه مردم را احتياج به آتش افروختن شد و آبها يخ بست . همچنين در شهر حمص در همين روز آنچنان سرمايى پيدا شد و در بصره آنچنان بادى پيدا شد كه اكثر درختان خرما را از بيخ بركند و يكى از دهات بصره در زمين فرو رفت كه شش هزار نفس هلاك شد . و در ماه رجب اين سال ، چند نوبت در بغداد زلزله پيدا شد بىآنكه به حدّى رسد كه خانه‌ها بيفتد بر طرف شد .